میراث جهانی یونسکو مجموعه‌ای از مکانهای تاریخی، فرهنگی و طبیعی است که توسط یونسکو ثبت شده است. ایران با ۲۴ مکان میراث جهانی یونسکو، در سال ۲۰۲۱ جزو ۱۰ کشور برتر با بیشترین مکانهای میراث فرهنگی در فهرست میراث جهانی یونسکو است. مکانهای یونسکوی ایران شامل فرهنگی (۲۲ مکان) و طبیعی (۲ مکان) است. همچنین ۱۴ میراث فرهنگی ناملموس نیز در فهرست میراث جهانی یونسکوی ایران ثبت شده است. وقتی مکانی به میراث جهانی یونسکو اضافه میشود، به این معنی است که طبق کنوانسیون میراث جهانی یونسکو، متعلق به همه انسان‌ها است و هر دولتی، صرف نظر از دین یا نژاد، موظف به حفاظت و نگهداری از آن ها است.
ایران، به عنوان یکی از قدیمی‌ترین تمدن‌های جهان، گردشگران زیادی را از سراسر جهان به خود جذب می‌کند. میراث جهانی یونسکو در ایران، ارزشمندترین مقاصد برای گردشگران هستند. دو مورد از میراث جهانی یونسکو در ایران، طبیعی هستند، از جمله جنگل‌های هیرکانی و کویر لوت. بقیه آنها مکانهای فرهنگی متعلق به دوره‌های مختلف تاریخی در ایران هستند. این دوره‌های تاریخی شامل ایلامی‌ها، هخامنشیان، امپراتوری‌های ساسانی و امپراتوری‌های پس از اسلام میشود. به عبارت دیگر، میراث جهانی یونسکو در ایران شامل مکان‌هایی از تقریباً ۱۲۰۰ سال قبل از میلاد تا صد سال پیش است. در اینجا مختصراً به برخی از معروف‌ترین میراث فرهنگی جهانی ایران اشاره می‌کنیم:
میدان امام، اصفهان
میدان امام توسط شاه عباس اول در اوایل قرن هفدهم ساخته شد. این میدان و مسجد و کاخ اطراف آن، گواهی واقعی بر سطح زندگی اجتماعی و فرهنگی در ایران در دوران صفویه هستند. شما به راحتی می‌توانید یک روز کامل را صرف گشت و گذار در میدان امام، تحسین معماری شگفت‌انگیز و چانه زدن با فروشندگان بازار کنید. این میدان شگفت‌انگیز یکی از اولین مکانهای ایران است که در سال ۱۹۷۹ در یونسکو ثبت شد.
کاخ گلستان
کاخ گلستان که در سال ۲۰۱۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت، تنها چند قدم با بازار بزرگ تهران فاصله دارد. این کاخ مجلل، محل حکومت سلسله قاجار بود که در سال ۱۷۷۹ به قدرت رسیدند و تهران را پایتخت کشور خود قرار دادند. معماری، استخرهای باشکوه، فضاهای سبز و نماهای موزاییکی، دلیل کافی برای بازدید از این کاخ زیبا هستند. همچنین برخی از بهترین نقاشی‌های کمال‌الملک در سراسر ساختمان وجود دارد که نباید از دست داد. معماری برجسته آن تا به امروز منبع الهام هنرمندان ایرانی بوده است.
بم و چشم‌انداز فرهنگی آن
شهر باستانی کویری بم، واقع در جنوب کرمان، در سال ۲۰۰۴ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد. به محض ورود به بم، فوراً احساس خواهید کرد که در یک قلعه شنی در اندازه واقعی هستید. ارگ بم، قدمتی بیش از ۲۰۰۰ سال دارد و به دوران امپراتوری اشکانی برمی‌گردد. ارگ بم که از خشت (آجرهای گلی خشک شده در آفتاب) در قرن‌های ششم تا چهارم پیش از میلاد ساخته شده بود، به عنوان اقامتگاه فرمانداری استفاده می‌شد. در سال ۲۰۰۳، زلزله‌ای ویرانگر این شهر خشتی را تقریباً با خاک یکسان کرد و بیش از ۲۶۰۰۰ نفر را کشت. به لطف کانال‌های آبیاری زیرزمینی، قنات‌ها، زندگی در این واحه امکان‌پذیر شد.
پاسارگاد
پاسارگاد، اولین پایتخت امپراتوری هخامنشی در قرن ششم پیش از میلاد، که توسط کوروش کبیر تأسیس شد، در سال ۲۰۰۴ به یونسکو اضافه شد. پاسارگاد به عنوان اولین امپراتوری چندفرهنگی شناخته میشود که به تنوع فرهنگی احترام می‌گذاشت. آثار تاریخی قابل توجه در این محوطه ۱۶۰ هکتاری عبارتند از: آرامگاه کوروش دوم؛ تل تخت، یک تراس مستحکم؛ و یک مجموعه سلطنتی شامل دروازه، تالار بار عام، کاخ مسکونی و باغ‌ها.
مجموعه خانقاه و آرامگاه شیخ صفی الدین در اردبیل
این آرامگاه که در سال ۲۰۱۰ به یونسکو پیوست، در شمال غربی شهر اردبیل واقع شده است. مقبره شیخ صفی الدین (رهبر عرفان صوفی اسلامی) در اینجا قرار دارد. این مکان که بین اوایل قرن شانزدهم و اواخر قرن هجدهم ساخته شده است، مکانی برای خلوت معنوی در سنت صوفیان است که از اشکال معماری سنتی ایرانی برای به حداکثر رساندن استفاده از فضای موجود و گنجاندن عملکردهای مختلف (از جمله کتابخانه، مسجد، مدرسه، مقبره، آب انبار، بیمارستان، آشپزخانه، نانوایی و برخی دفاتر اداری) استفاده می‌کند. این بنا مجموعه‌ای نادر از عناصر معماری اسلامی قرون وسطی را تشکیل می‌دهد.
مجموعه بازار تاریخی تبریز
تبریز از دوران باستان محل تبادل فرهنگی بوده و مجموعه بازار تاریخی آن یکی از مهمترین مراکز تجاری در جاده ابریشم است. بازار تبریز، یکی از قدیمی‌ترین بازارهای خاورمیانه، در سال ۲۰۱۰ به یونسکو اضافه شد. این بنا از مجموعه‌ای از سازه‌های آجری به هم پیوسته تشکیل شده است که در هر قسمت آن محصولات مختلفی مانند طلا، جواهرات، کفش و موارد دیگر فروخته میشود. هنگامی که تبریز پایتخت پادشاهی صفوی شد، بازار تبریز از قبل مشهور بود. این شهر در قرن شانزدهم جایگاه خود را به عنوان پایتخت از دست داد، اما تا پایان قرن هجدهم، با گسترش قدرت عثمانی، به عنوان یک قطب تجاری اهمیت خود را حفظ کرد. این بازار یکی از کامل‌ترین نمونه‌های سیستم تجاری و فرهنگی سنتی ایران است.
سلطانیه
گنبد سلطانیه به دستور اولجایتو، معروف به محمد خدابنده، حاکم ایلخانی تبریز، در قرن چهاردهم ساخته شد. این گنبد که در سال ۲۰۰۵ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد، اکنون به عنوان آرامگاه او عمل می‌کند. از دور می‌توان به راحتی درخشش گنبد فیروزه‌ای سرامیکی آن را در زیر نور خورشید دید. فضای داخلی آن که مملو از کارهای پیچیده و دقیق است، نمونه‌ای برجسته از معماری اسلامی است. این گنبد قدیمی‌ترین نمونه موجود از گنبد دو پوسته در ایران است.
سیستم هیدرولیک تاریخی شوشتر
سیستم هیدرولیک تاریخی شوشتر، که به عنوان شاهکاری از نبوغ خلاقانه ثبت شده است، به زمان داریوش کبیر در قرن پنجم پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد. این سیستم در سال ۲۰۰۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. این سیستم شامل ایجاد دو کانال انحرافی اصلی بر روی رودخانه کارون بود که یکی از آنها، کانال گرگر، هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرد و از طریق مجموعه‌ای از تونل‌ها که آب آسیاب‌ها را تأمین می‌کنند، آب شهر شوشتر را تأمین می‌کند.
تخت جمشید
تخت جمشید جزو سه مکان اولی بود که در سال ۱۹۷۹ به یونسکو پیوست. تخت جمشید که در محل با نام تخت جمشید شناخته میشود، پایتخت تشریفاتی امپراتوری هخامنشی در قرن پنجم پیش از میلاد بود. آنچه از این تمدن ایرانی باقی مانده است، ستون‌های عظیم و کاخ‌های قدیمی، نقش برجسته‌های بی‌شماری است که ملیت‌هایی را که زمانی در آنجا قدم می‌زدند، به تصویر می‌کشد. سه آرامگاه کوچک در دامنه تپه پشت ویرانه‌ها دارد.
جمع بندی
مکانهای میراث جهانی یونسکو در ایران، در مجموع، بافتی غنی از تاریخ بشر را در هم می‌آمیزند و تأثیر پایدار ایران بر هنر، معماری و شهرسازی را به نمایش می‌گذارند. از تراس‌های تشریفاتی تخت جمشید گرفته تا سیستم‌های آبی مبتکرانه‌ی سیستم هیدرولیک تاریخی شوشتر، هر مکان لایه‌هایی از تبادل فرهنگی و نوآوری‌های فناوری را آشکار می‌کند. این بناهای تاریخی نه تنها میراث امپراتوری‌ها و سلسله‌های باستانی را حفظ می‌کنند، بلکه همچنان الهام‌بخش تلاش‌های پژوهشی، گردشگری و حفاظتی مدرن هستند. مکانهای میراث ایران، به عنوان نگهبانان بناهای تاریخی ملموس و داستان‌هایی که در خود دارند، ما را به تأمل در گذشته‌ی مشترکمان و حفاظت از این گنجینه‌ها برای نسل‌های آینده دعوت می‌کنند.
بیشتر بخوانیم
