تجربه ای متفاوت از 
تبریز پایتخت تاریخی و بزرگترین شهر شمال غربی ایران است. این شهر یکی از مهمترین شهرهای کشور با پیشینه تاریخی و فرهنگی غنی است که از نظر گردشگری، اکوتوریسم و مکانهای تاریخی و تفریحی متنوع بسیار مستعد است.
استان آذربایجان شرقی بزرگترین و پرجمعیتترین استان در منطقه شمال غربی ایران است که از شمال با جمهوری آذربایجان و ارمنستان، از غرب و جنوب غربی با استان آذربایجان غربی، از شرق با استان اردبیل و از جنوب شرقی با استان زنجان همسایه است. این استان به ۲۱ شهرستان و شهر تقسیم شده است، از جمله تبریز، جلفا، اهر، میانه، مرند، خداآفرین و غیره. پایتخت آذربایجان شرقی، تبریز است.
تبریز پایتخت تاریخی و بزرگترین شهر شمال غربی ایران است. این شهر یکی از مهمترین شهرهای کشور با پیشینه تاریخی و فرهنگی غنی است که از نظر گردشگری، اکوتوریسم و مکانهای تاریخی و تفریحی متنوع بسیار مستعد است. تبریز سومین شهر بزرگ ایران است و جدا از بناها و موزههای تاریخی، از طبیعت سرسبزی نیز به ویژه در بهار و تابستان برخوردار است.
تبریز در ارتفاع ۱۳۴۰ متری از سطح دریا، در ۶۱۹ کیلومتری شمال غربی تهران واقع شده است و تا اواخر دهه ۱۹۶۰ دومین شهر بزرگ ایران و یکی از پایتختهای سابق آن بود. تبریز که در درهای واقع شده است، بین پشتههای طولانی مخروطهای آتشفشانی در کوههای سهند و عینالی قرار دارد. این دره به دشتی منتهی میشود که با شیب ملایمی به سواحل شرقی دریاچه ارومیه، در ۶۰ کیلومتری غرب، منتهی میشود.
شهر تبریز عموماً سردسیر است اما به دلیل شرایط آب و هوایی آن، آب و هوای بسیار مطبوعی دارد. رودخانههایی مانند آجی چای، لیقوان چای، میدان چای و صوفیان چای از این منطقه عبور میکنند. در کتیبهای مربوط به سنگر دوم، یکی از حاکمان آشوری در سال ۷۱۴ قبل از میلاد، نام تبریز در قرنهای سوم و چهارم میلادی، زمانی که شهر تبریز از اهمیت زیادی برخوردار بود، ذکر شده است. نامشخص برای اولین بار در قرن چهارم هجری قمری، خانواده روادیان تبریز را به عنوان پایتخت خود اعلام کردند. در طول این دوره و در دوران حکومت مغولان، تبریز زمینلرزههای زیادی را تجربه کرد و به شهری ویران تبدیل شد. اما پس از فتوحات مغولان، این شهر توسط «اباقاخان» ایلخانان به پایتختی برگزیده شد. در زمان حکومت «محمود غازان» (۶۹۴ هجری قمری) این شهر رونق گرفت. مساجدی مانند علیشاه، ربع رشیدی و شنب غازان در این دوره ساخته شدند. در دوران صفویان، تبریز پایتخت ایران بود.مسجد کبود یادگاری از دوران ترکمانان است. در قرون بعدی، تبریز محل استقرار جنگجویان بزرگی بوده است که با عثمانیها و روسها روبرو بودهاند. حق نشر شخصیتهایی مانند ستارخان و باقرخان در مبارزه خود علیه استبداد در تاریخ ثبت شدهاند. در سال ۱۹۱۱ میلادی، شیخ محمد خیابانی (یکی از روحانیون) علیه سیاستهای استعماری دولت بریتانیا قیام کرد. انقلاب اسلامی تا حدودی مدیون مشارکت مردم تبریز و اعمال قهرمانانه آن ها است.
تبریز دومین شهر صنعتی پس از تهران است و توسعه صنعتی آن باعث مهاجرتهای گسترده به این شهر شده است. همچنین دومین شهر برجسازی ایران است. تبریز مرکز اداری، تجاری، سیاسی، صنعتی، فرهنگی و نظامی آذربایجان است. تولیدات صنعتی اصلی این منطقه مواد غذایی، مواد شیمیایی، کانی غیرفلزی، فلزات اساسی، نساجی و ماشینآلات فرش است. علاوه بر این، تبریز از دیرباز یک مرکز صنایع سنگین از جمله صنایع ماشینآلات و تجهیزات بوده است. این شهر علاوه بر شهرت در سایر هنرها و صنایع دستی، از مراکز پیشرو در تولید چرم نیز میباشد. فرشهای دستباف تبریز و مراغه به دلیل طراحی خاص و کیفیت بالای خود در سراسر جهان مشهور هستند و صادرات آنها یکی از منابع مهم ارزآوری در ایران محسوب میشود. امروزه مردم تبریز به زبان ترکی (آذری) صحبت میکنند و این شهر پایتخت شیعه در سراسر جهان بوده است و اکثر ساکنان آن پیرو مذهب شیعه اثنی عشری هستند.
تبریز از دیرباز در رأس مسیر تجاری ایران به غرب قرار داشته و قرار گرفتن در مسیر جاده ابریشم، علاوه بر رونق تجارت، باعث رونق فرهنگ و هنر در این شهر نیز شده است. تأسیس مدارسی مانند ربع رشیدی نیز بر این رونق افزوده است.
در دوران معاصر، تأسیس مدرسه مموریال آمریکایی در اواخر قرن نوزدهم و بعدها تأسیس دانشگاه تبریز و همچنین وجود جریانهای روشنفکری در تبریز، بر رونق تبادلات فرهنگی در این شهر افزود. بسیاری از مشاهیر در حوزههای شعر، ادبیات، هنر، خوشنویسی، تاریخ، سیاست، فقه، تفسیر و فلسفه اهل تبریز هستند.
تبریز با تاریخ بسیار غنی خود، بناهای تاریخی فراوانی دارد. متأسفانه بسیاری از بناهای تاریخی تبریز در حملات مکرر نیروهای خارجی، سهلانگاری دولتهای حاکم و همچنین بلایای طبیعی مانند زلزله و سیل از بین رفتهاند. آنچه اکنون باقی مانده است، بیشتر مربوط به دوران ایلخانی، صفوی و قاجار است.
ائل گلی یک پارک تاریخی بزرگ در منطقه جنوب شرقی تبریز است. این پارک دارای یک دریاچه مصنوعی مربع شکل است که از چهار طرف با پیادهرو احاطه شده است. همچنین در وسط دریاچه ساختمانی با معماری سنتی آذربایجان ایران وجود دارد. در جنوب دریاچه، تپهای پوشیده از درختان وجود دارد. دو راه پله زیبا، پیادهروها را به بالای تپه متصل میکنند.
این بنا بقایای یک دژ بزرگ آکروپولیس و دیوار شهر در مرکز شهر تبریز است. این سازه در ابتدا یک مجموعه شامل یک مسجد بزرگ گنبدی، نمازخانهها و کتابخانههای مجاور، یک حیاط وسیع حاوی یک استخر بزرگ و یک مقبره بود که همگی توسط یک دیوار احاطه شده بودند. این بنا در قرن چهاردهم میلادی در دوران ایلخانان ساخته شد.
مقبره الشعرا، مقبره ای است متعلق به شاعران کلاسیک و معاصر، عارفان و دیگر افراد نام آور در منطقه سرخاب تبریز. اولین شاعر مدفون در این مجموعه اسدی طوسی (999-1072 میلادی) و آخرین شاعر عزیز دولت آبادی (درویش) (1922-2009) است. شاعر برجسته ایرانی محمدحسین شهریار نیز در مقبره الشعراء به خاک سپرده شد.
مسجد تاریخی «مسجد کبود» در سال ۱۴۶۵ میلادی به دستور جهانشاه، حاکم قراقویونلوها ساخته شد. این مسجد یکی از برجستهترین شاهکارهای معماری اسلامی است و قدمت آن به قرن نهم هجری قمری برمیگردد و تنوع و ظرافت کاشیکاری و همچنین زیبایی و هماهنگی رنگها، بهویژه رنگ لاجوردی کاشیهای معرق، آن را به فیروزه جهان اسلام معروف کرده است. ساختمان مسجد کبود در اثر زلزله سال ۱۱۹۳ هجری قمری (۱۷۸۰ میلادی) آسیب دیده و گنبدهای آن فرو ریخته است. این مسجد بیش از ۱۵۰ سال به صورت ویرانه باقی ماند تا اینکه در سال ۱۳۱۸ هجری قمری تا حدودی بازسازی شد.
خانه مشروطه تبریز که با نام خانه مشروطه نیز شناخته میشود، بنایی تاریخی است که در کنار بازار بزرگ تبریز واقع شده است. در سالهای منتهی به انقلاب مشروطه و پس از آن، این خانه به عنوان محل تجمع رهبران، فعالان و هواداران این جنبش مورد استفاده قرار میگرفت. در میان آنها، ستارخان و باقرخان از مشهورترین افراد بودند. زیباترین قسمت خانه، نورگیر و راهرویی است که با شیشهها و آینههای رنگارنگ تزئین شده است.
مساحتی معادل یک کیلومتر مربع دارد و بزرگترین بازار سرپوشیده جهان است. همچنین یکی از زیباترین بازارهای ایران است که در میراث جهانی یونسکو نیز ثبت شده است. این بازار در طول جاده ابریشم از اهمیت تجاری زیادی برخوردار بود و سپس در دوره صفویه رونق گرفت. در بازار مدرسه، مسجد و کاروانسراهای تاریخی وجود دارد که با نماهای آجری، گنبدها و طاقهای زیبا ساخته شدهاند.
موزه آذربایجان بنای بزرگی است که در خیابان امام خمینی تبریز (استان آذربایجان شرقی) واقع شده و به خاطر مجموعه وسیع آثار تاریخی ارزشمندش شناخته میشود. این موزه بیش از ۲۳۰۰ قطعه عتیقه ثبت شده را در خود جای داده و بیش از ۱۰۰ قطعه نیز در حال بررسی برای ثبت هستند. حدود ۱۰۰ کتاب خطی، ۲۵۰۰ کتاب تاریخی چاپی و چندین کتاب دیگر مربوط به باستانشناسی و زمینههای علمی در آن وجود دارد. به طور متوسط سالانه تقریباً ۱۰۰۰۰۰ نفر از این موزه بازدید میکنند.
کلیسای مریم مقدس یکی از قدیمیترین و بزرگترین کلیساهای تبریز است که در آن مراسم مذهبی فرقه ارمنی برگزار میشود. سنگ قبرهای چند شخصیت مشهور را میتوان در اینجا مشاهده کرد. کلیسای ارمنی مریم مقدس، یک کلیسای مسیحی ارمنی واقع در تبریز، استان آذربایجان شرقی، ایران است. این کلیسا بزرگترین و قدیمیترین کلیسای مسیحی در تبریز و مرکز قابل توجهی برای مراسم ملی و مذهبی ارمنیان است که توسط جامعه ارمنی تبریز برگزار میشود. این کلیسا در محله دیک باشی تبریز واقع شده است. این کلیسا در قرن ششم هجری قمری (قرن دوازدهم میلادی) ساخته شده است و مارکو پولو، جهانگرد معروف ونیزی که در قرن هشتم هجری قمری (قرن چهاردهم میلادی) زندگی میکرد، در سفرنامههای خود به این کلیسا در مسیر خود به چین اشاره کرده است.
تبریز، که به عنوان شهر موزهها شناخته میشود، قرنها تاریخ، هنر و هویت منطقهای را از طریق شبکهای استثنایی از موزهها، از مجموعههای باستانشناسی و قومنگاری گرفته تا خانههای تخصصی سرامیک، موسیقی و تاریخ شهری، در هم میآمیزد؛ موزههای آن میراث آذری را حفظ میکنند، تأثیرات جاده ابریشم را به نمایش میگذارند و بناهای تاریخی را به بایگانیهای زندهای تبدیل میکنند که بازدیدکنندگان را به ردیابی تکامل فرهنگی و دستاوردهای مدنی شهر دعوت میکنند.
بیشتر بخوانیم
برای راهنمایی درباره تورها، مقاصد سفر و شرایط ویزا هر روز هفته از ۹ تا ۱۸ با کارشناسان ما تماس بگیرید.
مشاوره تلفنی رایگان
